Publiciteit

Overgenomen van De Wassenaarse Krant, augustus 2026

Een schatkamer opent tijdens Open Monumentendag op 12 september zijn deuren: het Rijtuigmuseum Bellesteyn aan de Oostdorperweg. De eigenares licht een tikje van de sluier op

Als je mensen vraagt naar het Rijtuigmuseum Bellesteyn levert dat meestal verbaasde blikken op. Een rijtuigmuseum in Wassenaar? Ondanks zijn onbekendheid bestaat dit museum al ruimeen halve eeuw. Het gaat hier om een unieke particuliere collectie die tijdens Open Monumentendag op 12 september bezichtigd kan worden.

We hebben afgesproken met de eigenares van het museum, Saskia de Nerée tot Babberich, en rijden naar de manege Bellesteyn die gelegen is aan het landelijke gedeelte van de Oostdorperweg. Voorbij de Kokshornlaan is het meteen linksaf, de lange oprijlaan op. De oude in Bentheimer geel geverfde boerderij Bellesteyn zien we in de verte, met rechts ervan een witte voormalige bollenschuur. Saskia de Nerée ontvangt ons in een van de grote stalgebouwen. Daar staan maar liefst 42 negentiende-eeuwse rijtuigen en drie arrensleden opgesteld. De gastvrouw nestelt zich in een fauteuil in het ‘clubhuis’, een ontvangstruimte in oud-Engelse stijl met ingelijste paardenprenten aan de wanden.

“De collectie is bijeengebracht door mijn vader Jan de Nerée tot Babberich. Hij was directeur van een technische handelsonderneming en in zijn vrije tijd een verwoed paardenliefhebber. Jan was opgegroeid op het kasteel Babberich bij Kleef. Daar reed hij als jochie al rond in een bokkenwagen.” Rond 1966 begon De Nerée, inmiddels wonend in Wassenaar, met het verzamelen van rijtuigen. Die werden ondergebracht op het landgoed Duinrell van de familie Van Zuylen van Nijevelt. Eerst in het oude koetshuis van kasteel Duinrell, later in een mooie museale setting in de Oranjerie. De Nerée hield er ook paarden. Saskia vertelt dat haar vader vaak door Duinrell croste met zijn Wagonnette, een vierwielig open rijtuig bespannen met twee paarden. Hij moest wel op last van de familie Van Zuylen onderweg steeds stoppen om de vers gevallen paardenpoep op te ruimen.

Verschillende rijtuigen uit de collectie werden gereden bij hippische manifestaties elders in Nederland, bijvoorbeeld op Het Loo in Apeldoorn. In de jaren tachtig besloot de familie Van Zuylen het koetshuis en de Oranjerie een andere bestemming te geven. De paarden en rijtuigen moesten elders ondergebracht worden. “Mijn vader heeft toen tijdelijk een loods gehuurd aan de Dobbeweg in Voorschoten. In 1989 kon hij de manege Bellesteyn kopen en kregen de paarden en rijtuigen hier onderdak.”

Als we na deze toelichting de rijtuigen gaan bekijken, krijgen we een uitgebreide uitleg van Peter Kallenberg die veel van de collectie weet. Hij bezit zelf in Zoetermeer een collectie rijtuigen en is adviseur van de landelijk opererende Stichting Hippomobiel Erfgoed die een grote collectie rijtuigen heeft staan in het Nationaal Rijtuigmuseum in Leek (Groningen). Op Bellesteyn staan de rijtuigen in lange rijen naast elkaar opgesteld. Kallenberg weet allerlei prachtige details te vermelden. Zo deden enkele zeer grote rijtuigen vroeger dienst als tribune tijdens paardenraces. Enkele hadden wijnkoelers aan boord, evenals een hoeveelheid drinkglazen. Saskia wijst op een koffer die is gevuld met een servies van Villeroy & Boch. Eén koets heeft een ronde koffer op het dak waarin hoepelrokken konden worden vervoerd. Het zijn stille getuigen van een luxueuze levensstijl. Twee rijtuigen zijn ooit gebouwd voor de schatrijke Rotterdamse familie Van Hoboken. Ook een rijkversierde arrenslee is van hunafkomstig. Een heel bijzondere in de Verenigde Staten gebouwde arrenslee werd gebruikt op het landgoed Clingendael. Een zogeheten Victoria, een stadsrijtuig, was ooit in het bezit van de Leidse studentenvereniging Minerva. De rijtuigen zijn gebouwd bij gerenommeerde bedrijven in onder andere Amsterdam, Bussum, De Bilt, Londen, Parijs en Berlijn. De liefhebber kijkt hier de ogen uit. Op 12 september zijn we van harte welkom om alles te bewonderen.

Robert van Lit

De Wassenaarse Krant, 14 juli 2026

Boerderij Zuidhof in Wassenaar

De oudste delen van boerderij Zuidhof dateren uit de zestiende eeuw. Het zijn een stenen wenteltrap die naar de opkamer gaat en een daaronder gelegen kelder, waar destijds kaas en melk werden opgeslagen. Ook de voorkamer met een robuust bintenplafond laat zien dat dit uit een andere tijd stamt. In gesprek met Rinus en Els Bos aan de keukentafel vertellen zij meer over hun leven op en rond de boerderij:

Rinus: “Ik ben op deze boerderij geboren in 1971. Mijn opa en mijn vader hebben eerder geboerd op een andere monumentale boerderij, Ter Weer, gelegen aan de Deijlerweg. Destijds nog achter  de HTM-remise met rondom groene weilanden, zowel richting de Zijlwetering, alsook richting de Rijksstraatweg. De sloop van de tramremise en de bouw van het Adelbert-college, daarna de aanleg van de Wijk Weteringpark en tenslotte de Amerikaanse school, waren voor mijn opa reden om mijn vader te adviseren op zoek te gaan naar een eigen boerderij.

De boerderij van Blauwe Piet Westgeest (voor anderen Rooie Piet) kwam vrij en zo ging mijn vader boeren op Zuidhof aan de andere kant van de Rijksstraatweg. Met de Weijermanstraat was er toch een korte verbinding  van Ter Weer naar Zuidhof vice versa, zodat opa Rinus en mijn vader Rinus elkaar konden ondersteunen  Mijn vader trof weliswaar een monumentale doch eenvoudige boerderij aan voor een beperkt aantal melkkoeien. Het transport van de melk gebeurde toen nog met de bekende melkbussen. In de loop der jaren is eerder zijn -en nu ons-bedrijf met de tijd meegegaan en hebben wij plaats voor ongeveer 140 koeien.”

Els:  “Het leven in een monument heeft wel iets, maar er kleven ook nadelen aan. Waar menigeen besluit om te renoveren en vooral te isoleren, lopen wij dikwijls tegen onmogelijkheden aan. Dat betekent dat wij het grootste gedeelte van het jaar in de woonkeuken leven, het centrale punt in de boerderij, om daarmee de tocht in de woonkamer te kunnen vermijden. Dubbel glas is hier niet mogelijk en op bepaalde plekken kijk je door de sponningen van de ramen naar buiten.

Onze officiële voordeur aan diezelfde historische kant van de boerderij wordt uitsluitend ophoogtijdagen geopend. Rinus en ik hebben bij onze bruiloft gebruik gemaakt van de voordeur en dat geldt ook voor zijn broers en zus. Maar de meeste gebruikelijke en dagelijkse toegang zit aan de zijkant van de boerderij.”

Rinus: “Het is misschien de leeftijd van onze boerderij dat hij ook iets in zich heeft van een kerkfunctie. Alle familieleden komen hier altijd graag naar toe. Lief en leed -gevraagd en ongevraagd- wordt hier gedeeld met de anderen en dat vind ik best bijzonder! Waar het boerenbedrijf vraagt om 24 uur per dag aan te staan, kijken wij altijd uit naar de zondag, om aan het eind van die dag vast te stellen, dat het weer gezellig druk is geweest met bezoek van familie en vrienden van dochter Larissa en zoon Rinus (stamhouder).”

Els: “Wij hebben eerder meegedaan met een Open Monumentendag en staan ook altijd open voor scholen die er een lesprogramma op afstemmen. Wij hebben ook regelmatig lammetjesdagen georganiseerd. Ik vind het belangrijk om aan kennisoverdracht te doen, zowel voor wat betreft het boerenleven maar ook in relatie tot een boerderij met een absolute historische waarde. Tegelijkertijd geniet ik er ook zelf van. Ik hoop van harte dat onze boerderij nog vele jaren zijn functie kan behouden, als onderdeel van de Stichting Twickel. Een dat in een nog weidse omgeving, samen met het Landgoed Zuidhof waar de familie Hessels de scepter zwaait en met de Zuidwijksemolen waar Teun Waltman sedert vorig jaar de wieken weer laat draaien.”

Tekst: Marcel Spierings

De Wassenaarse Krant, 7 juli 2026

Zuidwijkse Molen in Wassenaar

De Zuidwijksemolen uit ca 1811 raakt na een brand in 1972 ernstig beschadigd en wordt daarna in de jaren 1976 en 1977 gerestaureerd door molenmaker Van de Vegte van het Molenmakersbedrijf De Gelder uit Valkenburg. Voor Teun Waltman -een net begonnen jonge leerling bij Van de Vegte- wordt dit zijn eerste karwei. In gesprek met Teun vertelt hij het volgende:

“Ik heb jaren achtereen gewoond aan de Papelaan in Voorschoten op de grens met Wassenaar. Mijn ouderlijk huis staat nog steeds dichtbij de Veenwatering -in de volksmond de Schenk genoemd- waar ik mijn jeugdjaren met veel plezier heb doorgebracht. De polder sprak mij erg aan en van jongs af aan had ik het idee om werk te gaan zoeken in het landleven. Met een vriend maakte ik vele kanotochten over de Veenwetering, waarbij de Zuidwijksemolen meer dan eens is gepasseerd. 

Mijn vader had andere ideeën voor wat betreft mijn toekomst en zo heb ik het vak van timmerman op de technische school onder de knie gekregen. Opnieuw gaf ik aan dat het landleven mij meer aantrok en zo mocht ik ook de tuinbouwschool gaan doen. Mijn basis bleek breed genoeg om deze 3-jarig opleiding binnen 1 jaar af te ronden. De directeur vond mij een uitstekende kandidaat voor de Middelbare Tuinbouwschool, maar ik had er meer dan genoeg van. Ik ging op zoek naar werk en vond dat tenslotte -na mijn diensttijd en wat andersoortig timmerwerk- in de Molenmakerij.

De restauratie van de Zuidwijksemolen, die ongeveer vier jaar na de verwoestende brandbegon, heb ik vanaf het begin meegemaakt. De molen zag er inderdaad zeer bouwvallig en verwaarloosd uit en ik herinner mij nog de wijze woorden van mijn vader als wij met de kano de polder in trokken: “Jullie gaan die molen niet in want die staat op instorten.” Maar ja, de nieuwsgierigheid krijgt de overhand en je gaat toch een keertje stiekem kijken. 

Ik heb als molenmaker met veel molens in heel Nederland te maken gehad, maar ben pas later als vrijwillige molenaar aan de slag gegaan. Het vak heb ik in de praktijk geleerd waarbij dit avontuur voor mij bij de Stevenhofjesmolen begon. Deze molen stond toen nog op Wassenaars grondgebied, maar is door een grenswijziging in de gemeente Leiden terecht gekomen. Tijdens de restauratie van de Zuidwijksemolen gaf ik al aan dat ik graag als vrijwillige molenaar aan de slag wilde op deze molen. Dat werd mij ook beloofd!

Het beleid van de Rijnlands Molenstichting werd echter gewijzigd, waarbij het verhuren van de molen aan derden een regel werd. Ik kwam vervolgens in aanmerking voor de Knipmolen in Voorschoten en sedert 2025 kreeg ik opnieuw de kans om als molenaar op de Zuidwijksemolen aan de slag te gaan. Die kans heb ik met beide handen aangegrepen en ik begeef mij nu regelmatig op voor mij bekend en vertrouwd terrein.

Ook bij de restauratiewerkzaamheden in 1977 kon ik alleen via het erf van Boerderij Zuidhof bij de molen komen. Rinus Bos zwaaide daar de scepter en er liep een klein jongetje rond die ook naar de naam Rinus Bos luisterde en die thans het boerenbedrijf aan de Rijksstraatweg in Wassenaar runt. En dat intussen met opnieuw een jonge telg: uiteraard weer een Rinus Bos!

Voor de Open Monumentendag in september heb ik bewust gekozen voor Wassenaar en ikhoop dan ook dat de Zuidwijksemolen goed bezocht wordt. Ik wens deze ronde stenen grondzeiler met een vlucht van 14,80 meter een mooie toekomst toe. Onder alle omstandigheden kan hij draaien als schepradmolen om het polderpeil op de juiste hoogte te houden. Dat komt door het karakter van de polder waarin hij staat: open! “

Tekst: Marcel Spierings

De Wassenaarse Krant, 7 juli 2026

Landgoed Zuidwijk in Wassenaar

Van het Kasteel Zuidwijk in Wassenaar is  anno nu niet meer zichtbaar, dan alleen een door intensief bos- en parkbeheer ontdekte slotgracht. Wel staan er nog twee zogenaamde bouwhuizen op deze buitenplaats. Eén ervan heeft jaren gediend als rentmeesterswoning en is nu eigendom van Jan-Michiel en Liesbeth Hessels. Zij wonen al veertig jaar met veel plezierop een bijzondere buitenplaats. In gesprek met Liesbeth vertelt zij het volgende:

“In onze jonge jaren kochten wij eerder een monumentaal pand in Loenen aan de Vecht, waar veel aan moest worden opgeknapt. Door de restauratie van dat monument kwam ik in contact met de wereld van experts maar ook met instanties die zich met strenge regelgeving bezighielden met restauratieplannen van monumentale panden. Ik genoot van deze ontmoetingen en leerde ook veel over zowel mogelijkheden, alsook onhaalbare opties. Goedoverleg leverde tenslotte altijd een mooi en wenselijk resultaat op.

Door het werk van mijn echtgenoot heb ik de nodige jaren in het buitenland gewoond, maar bij terugkeer naar Nederland stond opnieuw een monument als woning op mijn wensenlijstje. Door het centrum van Wassenaar lopend, kwam ik het Baljuwhuis tegen en daar begon eennieuw avontuur. Het pand bleek eigendom van de Stichting Twickel en was ook bewoond, dus géén mogelijkheid voor ons om daar mijn wens in vervulling te laten gaan. De buitenplaats Zuidwijk aan de Rijksstraatweg -eveneens vallend onder voornoemde stichting- bleek kort daarop wel te koop. En zo werden mijn man en ik eigenaars van de opstallen op dit landgoed en pachters van het “bospark”.

Het bospark bleek door achterstallig onderhoud uitgegroeid te zijn tot een enorme wildernis. Alle paden waren overwoekerd door onkruid en de braamstruiken groeiden zelfs de keuken in. Met veel energie, enthousiasme, hulp en advies van deskundigen -waaronder de Stichting Vrienden Particuliere Buitenlaatsen- werd jaren achtereen hard gewerkt om het door Daniel Marot -een Franse hofarchitect- ontworpen park weer terug te brengen naar de originele staat. Uiteindelijk met het idee om de ensemblewaarde van woning en tuin te optimaliseren. Een metamorfose van barok naar landschappelijk was het einddoel.

Het is nog steeds een waar genoegen om op deze buitenplaats van 20 hectare te kunnen zijn.Meanderende paadjes voeren je langs kanalen en waterpartijen. Veel stinsenplanten komen hier tot hun recht en in het voorjaar kleurt het bos bijna blauw door een tapijt van boshyacinten. Reeën zijn er regelmatig te zien en ook de boommarter heeft er zijn domiciliegevonden. Op onverwachte momenten tref je er pauwen aan of bijzondere eenden soorten en natuurlijk ook hazen, die het ernaast gelegen open weidegebied soms verlaten voor de beschermende omgeving van het bos.

De Tweede Wereldoorlog heeft ook op deze buitenplaats zijn sporen achtergelaten in de vorm van een aantal hospitaalbunkers, bedoeld als verbandplaats voor gewonde Duitse soldaten. Langs de oprit naar de rentmeesterswoning zijn ze wel zichtbaar, maar gaan door de begroeiing op een natuurlijke wijze op in het landschap.”

Wandelend in de omgeving van de woning wijst Liesbeth mij op het uitzicht op het poldergebied. De achtertuin wordt omzoomd door fraaie boompartijen die er veertig jaar geleden als kleine boompjes werden geplant. Vervolgens komen we bij de moestuin aan waar een aantal fruitbomen hun best doen om ook dit jaar voor een goede oogst te gaan zorgen. Aangekomen bij een boogbrug aan de noordoostzijde van het landgoed word ik gewezen op de mogelijkheid dat hier lang geleden de weg naar Het Haagsche Schouw moet hebben gelopen. Tenslotte komen we aan bij de bloementuin, waar Liesbeth met trots en verwondering op wijst.

“Voor de nabije toekomst spreek ik de hoop uit dat Zuidwijk een volgende eigenaar treft die met respect voor het geheel van rentmeesterswoning, opstallen, bospark, moes- en bloementuin gaat zorgen. De monumentale ensemblewaarde moet behouden blijven voor Wassenaar. Het Wassenaarse publiek is van harte welkom op het Landgoed Zuidwijk tijdens de Open Monumentendag op 12 september van dit jaar.”

Tekst: Marcel Spierings

De Wassenaarse Krant, juli 2026

De villa’s Schouwenhoek en Frisiastate: een gesprek met de bewoners

Twee van de mooiste villa’s van Wassenaar zijn tijdens Open Monumentendag te bekijken. We (Leo Kroon en ondergetekende) hadden onlangs een gesprek met de bewoners. Schouwenhoek is goed zichtbaar vanaf de Schouwweg en valt op door zijn karakteristieke, mooi glooiende rieten dak. Het huis is in 1917 gebouwd als ‘vakantiewoning’ voor een rijke koopmansfamilie uit Amsterdam. Ontwerper van het huis is Co Brandes (in samenwerking met architect Johannes Thomas Wouters) die in Wassenaar en Den Haag heel veel heeft gebouwd, waaronder de wijk Marlot. Na een brand is het huis flink vergroot. De huidige bewoners, een echtpaar met twee tienerzonen, beamen dat het huis wel erg groot is. “We tellen zo’n negen slaapkamers, zeven toiletten en vier badkamers.” Het grote voordeel is dat je in dit huis ontvangsten kunt houden met familie en vrienden, die dan eventueel ook kunnen blijven slapen. De huidige eigenaars wonen hier pas drie maanden. Hiervoor woonden zeenkele jaren in Scheveningen. Ze zochten een groter huis met een flink stuk grond eromheen en kwamen toen hier uit. Hij is geboren in Duitsland, zij in India en daarom vinden ze het wel mooi dat de architect van Schouwenhoek in 1917 geïnspireerd werd door de toen moderne Engelse en Duitse landhuisbouwstijl en bovendien enkele gevels van Indische decoraties heeft voorzien. Aan het huis hebben de huidige bewoners weinig hoeven doen. De vorige eigenaars hebben het pand helemaal en met goede smaak gerestaureerd. Jaren geleden zijn wel de donkerhouten lambriseringen verwijderd. Gebleven zijn onder meer het monumentale trappenhuis, glas-in-loodramen en een monumentale schouw in de woonkamer. Wat wel moet worden aangepakt is het achtkantige theekoepeltje op de hoek Schouwweg/ Oud Wassenaarseweg. Ter plaatse demonstreert een van de zoons dat de houten vloer van het koepeltje op enkele plaatsen doorbuigt. Dit restauratieproject gaat de familie binnenkort oppakken. In het koepeltje ligt al een grote gietijzeren kroonluchter op de grond die de heer des huizes heeft gevonden in een kringloopwinkel in Scheveningen. Het gezin ziet zich hier al gezellig rond de tafel zitten. Het is heerlijk wonen op Schouwenhoek, dat blijkt uit alles.

Frisiastate

Vastgoedbelegger Martien de Groene woont al bijna dertig jaar met Yvonne op Frisiastate aan de Lindelaan. De kinderen zijn inmiddels het huis uit. Villa Schouwenhoek was al imposant, Frisiastate is ronduit overweldigend. Het hoofdhuis rijst als een burcht op als je via het inrijhek het terrein op loopt. Recht vooruit staat een landhuisachtig gebouw dat het voormalige koetshuis blijkt te zijn. Aan de linkerhand staat bovendien nog een dienstwoning naast het inrijhek. Ook Frisiastate is (in 1910) ontworpen door Co Brandes, in samenwerking met de architecten Hoek en Wouters. Martien raakte hier toevallig verzeild in de jaren negentig. Het huis stond toen al geruime tijd leeg nadat er lange tijd een kindertehuis in gevestigd was geweest. Er was een plan om het vervallen en met kamertjes volgebouwde huis op te delen in zeven luxe appartementen. Martien bestudeerde de oude bouwtekeningen en kwam na enige tijd tot de slotsom dat het huis na restauratie een prachtige woning voor zijn gezin zou kunnen opleveren. Yvonne vond het idee helemaal niks. Zij was verknocht aan Rotterdam en wilde daar voor geen prijs weg. Ze was ook bang dat er in de omgeving alleen maar senioren zouden wonen. Maar dat bleek na een rondgang door de buurt niet het geval: overal woonden gezinnen met jonge kinderen. Dat trok haar uiteindelijk over de streep. De restauratie bleek een geweldige klus. Het begon er al mee dat het hele dak vervangen moest worden. Hier zaten nog de oorspronkelijke leitjes uit 1910 op. Er werd een bouwteam opgetuigd met architect Durieux en aannemer Slavenburg. Iedere week was er een bouwvergadering. Er werkten soms wel dertig tot veertig man tegelijk aan het project. Alle elektra moest worden vervangen, de kozijnen kregen dubbel glas, de oude oliebuizen moesten uit het huis gesloopt worden en 75 radiatoren geplaatst. De restauratie duurde ongeveer een jaar. Als we door het huis lopen, genieten we van het resultaat. In dit huis zijn veel eiken lambriseringen en andere betimmeringen bewaard gebleven, wat de indruk geeft van een oud Engels landhuis. Prachtige schouwen en plafonds zijn bewaard gebleven en werden waar nodig gerestaureerd. Als we op het terras bij de serre zitten, worden we op een onvergetelijk uitzicht getrakteerd. De blik gaat over de prachtige siertuin (van tuinarchitect Bert Huls uit Oisterwijk) met zijn geschoren haagjes met diverse hoogten en kleuren. In de verte lopen lakenvelder koeien in het weiland bij kasteel Oud Wassenaar en daarachter zijn de bomen van de buitenplaats Rust en Vreugd zichtbaar. Je waant je hier op een landgoed in de Achterhoek. Als het echtpaar ooit kleiner wil gaan wonen, zal het bijna onmogelijk zijn om een locatie te vinden met zo’n geweldig uitzicht. 

Het is mooi dat deze twee unieke expressieve villa’s uit het begin van de twintigste eeuw er nog zo goed bijstaan en dat we op Open Monumentendag van dit fraais kunnen genieten.

Robert van Lit
Foto’s Leo Kroon

Uitnodiging 10 september 2025

Lezing in Dorpskerk op 10 september 2025

19.30 -20.00 uur Inloop Dorpskerk, 20.00- 21.30 Programma:
-Lezing door Laurens Vis, restauratie architect
-Uitreiking Monumentenprijs

Overgenomen van wassenaarders.nl van 19 juni 2025

Open Monumentendag Wassenaar – 13 september: Vrijwilligers gezocht!

Op zaterdag 13 september zet Wassenaar haar monumenten weer in het zonnetje tijdens de landelijke Open Monumentendag. Tal van historische panden, kerken, landgoederen en bijzondere locaties openen hun deuren voor het publiek – vaak plekken die normaal niet toegankelijk zijn. Daarnaast is op zondag 14 September de Joodse begraafplaats in Kerkehout open voor bezoekers en een rondleiding beschikbaar. 

Het landelijke thema van dit jaar is “Architectonisch Erfgoed “, een mooie aanleiding om samen stil te staan bij het rijke en diverse verleden van Wassenaar en haar bewoners. Bezoekers kunnen genieten van gratis rondleidingen, verhalenvertellers etc. Kortom: een dag vol cultuur, geschiedenis en inspiratie voor jong en oud. Een dag om Wassenaar, ons dorp, nog beter te leren kennen.

Voor een geslaagde Open Monumentendag zijn we op zoek naar vrijwilligers uit Wassenaar en omgeving die willen helpen bij: 

• het verwelkomen en informeren van bezoekers 

• toezicht bij monumenten 

Je hoeft geen historische kennis te hebben – een gastvrije houding en enthousiasme zijn voldoende! Als vrijwilliger krijg je vooraf instructies en natuurlijk een leuke ervaring rijker. 

Vind je het leuk om te helpen tijdens Open Monumentendag meld je aan op omdwassenaar@gmail.com . Wij nemen dan contact met je op.  

Op de website van het Comité Open Monumentendag Wassenaar, www.omdwassenaar.nl kun je nu al een idee krijgen hoe 13 september eruit zal gaan zien. Daar staan ook meer details over de verschillende monumenten.

Overgenomen uit De Wassenaarse Krant van 2 mei 2025

Overgenomen uit De Wassenaarse Krant van 6 september 2024

Bekijk hier (www.dewassenaarsekrant.nl) de advertentie zoals deze in De Wassenaarse Krant van 6 september 2024 is geplaatst.

Overgenomen uit De Wassenaarse Krant van 23 augustus 2024

Overgenomen uit De Wassenaarse Krant van 26 juli 2024

Overgenomen uit De Wassenaarse Krant van 14 juni 2024

Overgenomen uit De Wassenaarse Krant van 17 mei 2024

Overgenomen uit De Wassenaarse Krant van 29 maart 2024

Advertentie in De Wassenaarse Krant van 1 september 2023

Bekijk hier (www.dewassenaarsekrant.nl) de advertentie zoals deze in De Wassenaarse Krant van 1 september 2023 is geplaatst.

Overgenomen uit De Wassenaarse Krant van vrijdag 30 juni 2023

( www.dewassenaarsekrant.nl )

Open Monumentendag Wassenaar 2023

Zaterdag 9 september 2023 is het weer Open Monumentendag in Wassenaar. Het is een unieke combinatie van Wassenaarse organisaties die de Open Monumentendag mogelijk maakt. Rotary in Nederland bestaat 100 jaar in 2023, Rotary in Wassenaar bestaat bijna 75 jaar. Dit was voor de Rotary Club Wassenaar reden iets speciaals te doen dat blijvend is voor de Wassenaarse gemeenschap. Wat beter dan samen met de Historische Vereniging Oud Wassenaer de Open Monumentendagen weer te gaan organiseren? Een Comité is gevormd, begin dit jaar, met leden van beide organisaties dat met grote voortvarendheid de 2023 Dag organiseert.

Wat is er al te zien? Door naar de website te gaan (via de QR-code of de link) krijgt u al een indruk welke monumenten dit jaar te bezoeken zijn. Hieronder het befaamde Hertenhuisje van Backershagen, de Tuin van het Baljuwhuis en de Johannushoeve aan de Oostdorperweg. Uiteraard zijn de Molen Windlust en Raadhuis de Paauw ook te bezoeken. Nog beter: bij de laatste twee monumenten zijn er activiteiten zoals lezingen, verhalen vertellen enz.

Er is zoveel moois te zien in ons groene dorp. Kennis over monumenten geeft u informatie niet alleen, hoe een oude korenmolen werkt maar bijvoorbeeld ook hoe een zeventiende-eeuwse boerderij er van binnen uitziet. Kom langs en u zal, samen met gezin, vrienden en bekenden een hele plezierige dag beleven. Daarna kunt u anderen vertellen over het unieke karakter van ons mooie groene dorp.

Om 10:30 uur is de opening bij het Evenementenplein (hoek Langstraat/Achterweg/Van Hogendorpstraat) met de burgemeester, daarna kunnen de monumenten worden bezocht vanaf 11:00 uur tot 16:00 uur. Een (fiets)route zal worden aangeven op de website: www.monumentwassenaar.nl. De website is ook te bereiken door de QR-code te scannen. Op de website staan korte beschrijvingen en foto’s van de monumenten.

Noteer 9 september alvast in uw agenda, blijf ons volgen in de krant of via de website. De komende maanden volgt nog meer informatie. Suggesties, vragen en opmerkingen zijn welkom. Wij zijn te bereiken via monumentwassenaar@gmail.com

Brief verstuurd aan Wassenaarse basisscholen op 23 juni 2023

Open Monumentendag 9 september 2023

Beste

Wassenaar heeft weer een Open Monumentendag!

De Historische Vereniging Oud Wassenaer en de Rotary Club Wassenaar hebben besloten samen ieder jaar deze dag te organiseren. Dat de Historische Vereniging aan dit project meewerkt behoeft geen nadere uitleg. De Rotary Club Wassenaar doet mee omdat Rotary in Nederland 100 jaar geleden is gestart, in 1923.

Het organisatie comité organiseert die dag op 9 september 2023. Daarna zal de Open Monumentendag Wassenaar ieder jaar op de tweede zaterdag van september gehouden worden. Het thema van de Open Monumentendag dit jaar is “Levend Erfgoed”.

Voor de scholen is er een special programma voor groep 7 en 8, geheten :
De open Monumenten Klassendag.

De Open Monumenten Klassendag is in het leven geroepen om kinderen vertrouwd maken met de term ‘monument’ en de betekenis daarvan. Kinderen leren beseffen dat een monument een gebouw kan zijn, dat er verschillende typen monumenten zijn en dat achter elk monumenten een verhaal zit. Door schoolkinderen in aanraking te laten komen met monumenten, wordt een basis gelegd voor een latere waardering voor monumenten en daarmee voor erfgoed en geschiedenis in het algemeen.

Ontdek monumenten in jouw omgeving met het nieuwe lesmateriaal. Je kunt het lesmateriaal op elk moment in het schooljaar gebruiken.
Het materiaal bestaat uit de volgende onderdelen:
• 3D Monumentenwereld; een interactieve les in een online 3D monumentenwereld.
• Quiz en Tours; Test hier hoeveel je weet over monumenten of maak zelf een quiztour!
• Spreekbeurtpakket; Vertel zelf over monumenten met behulp van het spreekbeurtpakket
• Bezoek een monument; Bezoek als klap op de vuurpijl een monument. Je kunt alle informatie over deze geweldige dag vinden op de volgende link: www.openmonumentenklassendag.nl.

Voor meer informatie kun je ook terecht op www.monumentwassenaar.nl ( vanaf 29 juni a.s. ) en voor vragen kun je ons bereiken via emailadres : monumentwassenaar@gmail.com.

Wij wensen jullie een inspirerend Open Monumentendag 2023 !

Hartelijk groet,
Namens het Organisatie Comité Open Monumentendag
Ellen Klompé